Miriam Verbeek (1960)
In 1993 studeerde Miriam af op de Rietveld academie in Amsterdam, afdeling edelsmeden en plastische vormgeving. Ze is gespecialiseerd in het vilten met wol, vezels en stoffen die ze verwerkt tot unieke viltkunst en sieraden
Haar afstudeercollectie bestond uit rouwsieraden. Het basis idee van de sieraden was een ritueel dat tijdens het afscheid gebruikt zou kunnen worden, om de periode van rouw te markeren of als herinneringssieraad.  
Na haar afstuderen is het thema “rouw, vergankelijkheid van het leven en dood” nog lang een bron van inspiratie geweest en komt nog steeds in wisselende vormen terug in haar werk maar is minder prominent aanwezig.
Haar sieraden werden gekenmerkt door opvallend materiaal gebruik. De materialen koos ze bij het idee. Miriam werkte naast zilver/goud ook met zout dat ze liet kristalliseren, autoglas dat ze smolt tot bolletjes en dan in een 20 deniers panty knoopte en met git. Maar ook verwerkte ze zelf gemaakte dia’s in kunsthars, trok zijde draad uit een zijde lap om daar vervolgens mee te gaan haken. Het vilten is ontstaan nadat ze met wol aan het haken was en dit ging vervilten. Een kleine stap om uiteindelijk direct met de wol te gaan vilten. De sieraden die Miriam maakte werden steeds monumentale en dat was op een gegeven moment een kleine stap naar werken aan de muur en ruimtelijk werk.

Het vilt is op ambachtelijke wijze gemaakt d.m.v. water, zeep en wrijving. Het werk heeft een warme, tactiele uitstraling. De natuur verwondert, ontroert, verandert, verwoest en is een onuitputtelijke bron van inspiratie voor mij. Ook zaken die zich aandienen in haar persoonlijke leven, verlies van dierbare, en gebeurtenissen die haar raken zoals de bootvluchtelingen en het veranderende landschap  spelen mee in haar werk. Miriam observeert het landschap en probeert deze ervaring op persoonlijk en abstracte wijze weer te geven.  Al experimenterend met diverse vilttechnieken gaat ze aan de slag. Ze mengt de reeds geverfde wol d.m.v. kaarden of door ze in verschillende lagen over elkaar heen te leggen. Zo ontstaan mooie kleurschakeringen wat het werk verlevendigd.

Samenwerking
Afgelopen jaren heeft ze met diverse dichters samen gewerkt. De wederzijdse inspiratie leverde mooie, soms nieuwe, invalshoeken voor haar werk op.

Onlangs is Miriam naast haar eigen viltwerk een samenwerking aangegaan met keramiste Els Bottema.   
Aanleiding hiervoor was een ontwerp van een keramische urn, afgesloten door een vilten koord. De samenwerking leidde verder tot een serie Naked raku gestookte doosjes waarin het gekleurde koord decoratief en functioneel doel heeft. Het koord sluit de doosjes af en kunnen, vaak aan de onderkant, worden geopend. In de doosjes kan iets kleins, iets dierbaars worden bewaard.
De serie 
'Barst' bestaat uit zwarte kommen waarvan het oppervlak lijkt op verdroogde aarde of verbrand hout. De randen zijn gekarteld, er vallen her en der gaten in de kommen.  Aan de binnenkant zit een tweede kom van vilt. Het zachte vilt in heldere kleuren vormen een mooi contrast met de stevigheid van de keramiek. Vergankelijkheid versus nieuw leven, robuust versus kwetsbaarheid zijn associaties die het werk oproepen.

Haar werk is aangekocht door diverse musea (o.a. Stedelijk musea Amsterdam, Coda museum Apeldoorn en textiel museum Tilburg) en maakt onderdeel uit van diverse privé collecties.